سامانتا

باران

سارا نيكنام — Fri, 15 Oct 2010 20:38:00 GMT

باران كه مي بارد يادم مي رود كه تو چه بودي و چه كردي.

كاش مي دانستم باران چه رازي دارد كه مرا بي قرار و دلتنگ

تو ميكند،گاهي فكرمي كنم اگر رفتن اينقدر اسان است پس

چرا من جا مانده ام و اگر سخت است تو چرا ساده كوچ كردي

و رفتي.خودت مي داني كه هر چه بود به خاطر تو بود و بس.

من به راحتي مي توانستم برنده ي اين قمار از پيش باخته باشم

اما خواستم تو پيروز شوي اما بدان هميشه حق با برنده ها نيست

مي شود در عين بازنده بودن دواي قلب شكسته را از خدا گدايي

كرد اي كاش بداني تاريخ امدنت را به ياد دارم اما تاريخ رفتنت را

هزاران بار خط زدم تا فراموش كنم از تو دورم.

عاشق

سارا نيكنام — Wed, 13 Oct 2010 22:58:00 GMT

ان كس كه ميگفت دوستم دارد عاشقي نبود

كه به شوق من امده باشد رهگذري بود كه

روي برگهاي خشك پاييزي راه مي رفت صداي

خش خش برگ ها همان اوازي بود كه من

گمان مي كردم مي گويد دوستت دارم

زندگي

سارا نيكنام — Wed, 13 Oct 2010 22:50:00 GMT

بيا براي من بگو كه زندگي سراب نيست

كه زندگي براي تو تجسم حباب نيست

بيا بگو براي من كه زندگي گناه نيست

كه زندگي فقط همان شكار يك نگاه نيست

بيا بگو كه زندگي شهامت.....كه زندگي

شهامت شنيدن صداقت است

من بي تو،تو بي من

سارا نيكنام — Thu, 14 Jan 2010 11:22:00 GMT

من بي تو خالي از بودنم مثل يه اسمون بي ستاره،

مثل يه قناري كه دلش شكسته از بس تو قفس

نشسته.مثل يه پرنده با بال شكسته توي اوج پرواز.

مثل يه درياي بي موج مثل قاب عكس خالي،مثل

يه شمع بي پروانه،مثل يه گلدون خالي توي يه باغ

پر از گل.من بي تو چه تنهام و تو چقدر زود به اين

زمين و زمان،بي وجود من دل باختي.

دلتنگي

سارا نيكنام — Thu, 14 Jan 2010 11:12:00 GMT

اين روزها دلتنگي هايم بيشتر از هميشه از تو مي گويند

و من نوازش مي كنم گونه ي خيس ارزوهايم را كه بي تو

بغض شان شكسته.

پاييز

سارا نيكنام — Thu, 14 Jan 2010 11:08:00 GMT

اري،زندگي را با برگ زرددرختان سپري كردم.

انان بودندكه براي زندگي عطش الودم خود را

زير پاي عابران مي نهادندتا برايم موسيقي از

جنس خودشان بنوازند.

اري،مي ستايم پاييزرا،چون مردن برگ ها

همچون شعر من است.